Over opgroeien, jeugdsentiment, successen en andere zaken

mjv

Vorige maand riep Anne van de blog Vierentwintiglentes een nieuwe tag in het leven. Haar blog stond namelijk de hele maand oktober in het teken van jonge vrouwen. Waar krijgen we allemaal mee te maken? Hoe zien we onszelf als jonge vrouw? Een inspirerende maand, dat mij onder andere deed besluiten in de maand november ook een aantal serieuze blogs te plaatsen.

Omdat ik deze tag juist weer heel goed vond aansluiten bij mijn ‘serieuze’ novembermaand, deel ik hem nu met jullie! Ik tag niemand meer om hem door te geven, want vele blogs die ik volg hebben hem al ingevuld. Heb je deze tag nog niet ingevuld? Be my guest!

Zusjes-en-nichtje

Wat vind je leuk aan opgroeien? Zijn er ook dingen die je minder leuk vind?
Opgroeien is iets heel bijzonders. Bij elke leeftijd horen nieuwe dingen die je gaat ontdekken. Je eerste stapjes, de eerste keer fietsen zonder zijwieltjes, de eerste keer naar de basisschool. Ik kan me voorstellen dat je als ouders zijnde vaak een traantje weg moet pinken, want je kinderen groeien zo snel op. Mama zei me altijd ‘ga lekker spelen, naar buiten toe, het bos in. Want volwassen ben je nog je hele leven.’
Toen ik de leeftijd van 18/19 bereikte begreep ik pas echt wat ze daar mee bedoelde. Want jeetje wat worden we snel groot. Het lijkt als de dag van gisteren dat ik nog op mijn fiets stapte om naar de middelbare school te fietsen.
Ik vind het mooi dat je vanaf een bepaalde leeftijd jezelf ziet groeien. Waar ben je goed in, waar ben je minder goed in en hoe kun je daar in groeien? Ook dat zie ik als opgroeien.

Natuurlijk zit er ook een minder mooie kant aan het opgroeien. Als puber vond ik het leven verschrikkelijk. Ik wist echt niet wat ik wilde en zat niet lekker in mijn vel. Alle puberkwaaltjes kreeg ik er gratis en voor niets bij. Die periode vond ik erg moeilijk, maar achteraf kan ik wel zeggen dat ik daardoor ben geworden wie ik op dit moment ben.

Op welke aspecten/successen in je leven ben jij het meest trots?
Ik vind het moeilijk om trots op mezelf te zijn. Door het pesten (blog die eerder online verscheen deze maand) ben ik zo gekleineerd dat trots zijn iets heel moeilijks is. Ik heb me jarenlang waardeloos gevoeld. En dat is nog steeds een stukje dat is blijven hangen, al kun je dat niet vaak aan me zien. Nu ik dit stukje typ, en er goed over nadenk ben ik best trots op mezelf, op wie ik op dit moment ben. Ik heb echt moeten knokken om op het punt te komen waar ik nu sta. Helemaal niet erg, want daardoor besef ik wel dat het leven niet alleen maar zonneschijn is. Ik ben vooral trots op anderen. Op mijn zusjes die zo ontzettend sterk zijn, mijn vriend die zich overal doorheen worstelt en mijn vriendinnen die niet zonder slag of stoot bereikt hebben waar ze nu zijn. Misschien ben ik er wel het meest trots op dat ik zo trots kan zijn op degene die ik liefheb!

Wat is voor jou ultiem jeugdsentiment?
Ultiem jeugdsentiment, wauw… dat zijn heel veel dingen! Thuiskomen uit school en mama die altijd een beker drinken en iets lekkers klaar had staan, hutten bouwen op de berg met mijn buurmeisje, met papa boodschappen doen op vrijdagavond en snel naar huis voor gtst, de spice girls, ‘de meeste dromen zijn bedrog’ van Marco Borsato, Telekids op zaterdagochtend, broodjes met kipsaté eten op zaterdagavond met het hele gezin en daar Otje bij kijken, mama die altijd zei ‘Doei, dag, love you, lekker slapen, tot morgenvoeg’, wandelingen maken als sinterklaas in het land was en dan echt pieten op het dak zien lopen, het zingen op 5 december bij het zolderraam voor dat ‘hij’ kwam, de zaterdagochtend na dat de sint vertrokken was op pad voor een kerstboom met papa en deze met mama en mijn zusjes versieren. Oh, ik kan hier nog zo ontzettend veel dingen bij verzinnen, maar voor dit blog is het goed;).

MJV

Aan welke modegril heb jij je vroeger (helaas) overgegeven? (foto’s? ;))

Nou… ik vind het zelf jammer dat ik er weinig foto’s van heb, want ik heb vel kledingstijlen gehad en dan bedoel ik echt veel. Zwarte broeken en dikke zwarte eyeliner onder mijn ogen. Strakke knalroze en gifgroene broeken met pumps eronder. Broeken lekker hoog opgetrokken en dan van die wijde pijpen. Veel make-up, geen make-up… heel erg netjes, bijna kak, casual. Ja, noem het op en ik heb het gehad. Ik heb wel een aantal foto’s van heeeel vroeger, waar ik dingen draag waarvan ik mezelf afvraag waarom het te koop was;).

Anouk5
Vooruit, dit was niet mijn eigen kleding. Ik deed hier vol enthousiasme mee met de Mini Playbackshow.

Anouk4
Een prachtig gewaad, broek en truitje hetzelfde. Mooi;).

Anouk3
Wijde broeken, gekleurde vesten, felgekleurde topjes, haren ook prachtig in staartjes.

Anouk1
Het valt nog mee hoe goed je het hier ziet. Maar dit was mijn kleurenperiode inclusief mega zwarte ogen. Dikke randen en de eyeliner ging mee naar school. Elk uur moest het bijgewerkt worden, sexy, echt!

Anouk2
En hier ging het een beetje de normale kant op. Normale spijkerbroeken, T-shirts in normale kleuren en vormen en rustige make-up.

Wat zou je tegen je moeder willen zeggen?
Dat ze de allerbeste moeder was die we ons maar konden wensen. Dat het voor velen een groot, heel groot gemis is dat ze er niet meer is en dat ze een geweldige vrouw was. Echt een stukje goud uit duizenden. Positief, enthousiast, bijzonder, mooi, lief, zorgzaam, een grote glimlach en een heel groot hart. Mama, we missen je elke dag meer en meer, maar ooit, ik weet het zeker, dan zien we elkaar weer.

Mama-en-Anouk

 

18 Reacties op Over opgroeien, jeugdsentiment, successen en andere zaken

  1. Lieve tag, deze kende ik nog niet. Heel leuk om op deze manier meer over jou terug te lezen. En hoe je jou moeder beschrijft, ze was vast wel een hele lieve moeder en vrouw. <3

  2. Lieve tag, deze kende ik nog niet. Heel leuk om op deze manier meer over jou terug te lezen. En hoe je jou moeder beschrijft, ze was vast wel een hele lieve moeder en vrouw. <3

  3. Nieke zegt:

    Wat een prachtig stukje weer! (vind dat je erg goede posts schrijft de laatste paar dagen, heel mooi om te lezen) En wat een fijne foto’s ook erbij. Ik heb een soort gelijke kleuren periode gehad, alle foto’s die ik daarvan zie denk ik: oh nee… En alle printjes, zo herkenbaar!

    • Anouk zegt:

      Grappig dat het zo herkenbaar is, mooi al die stijlen he;)? En wat een meeeegaaa compliment! Heel erg bedankt!

  4. Ice Pandora zegt:

    Super tag c: leuk dat we even in je
    childhood mogen lezen en beijken!
    Xx

  5. Prachtig Anouk, fijn dat jij hem ook hebt ingevuld. Word er zo verdrietig van om te lezen wat voor nasleep het pesten heeft achtergelaten bij je. Je mag juist ONWIJS trots zijn op jezelf. Je doet het hartstikke goed allemaal, je bent prachtig van binnen en buiten.

    • Anouk zegt:

      Ahh, wat lief Lau. Ik zou willen dat ik pesten de wereld uit kon helpen… bah! Jammer dat je van de week niet kon. Lijkt me gezellig weer te lunchen samen!

  6. Sas zegt:

    Wat heb je hem mooi ingevuld! Super eerlijk en mooi verwoord.

  7. Dagmar zegt:

    Lieve Anouk, wederom geweldig geschreven en ik hoop dat je op een dag ook trots kunt. Ik ben dat in ieder geval wel op jou; kijk alleen al naar al je artikelen waarmee je je lezers inspireert. Dat doe je al zo goed! Je bent een echte doorzetter en maakt elke ochtend dat ik met plezier op sta, als ik je artikel weer heb gelezen. Dikke knuffel <3

  8. Jolien zegt:

    Leuk om ook jouw antwoorden te lezen. En wat een lieve tekst voor jouw mama.

  9. Wat omschrijf je dat mooi, over dat opgroeien. Dat vind ik zelf ook heel bijzonder, bewust je eigen leerproces en groei meemaken de laatste jaren. En leuk om wat van die jeugdherinneringen van je te horen. En voor je woorden over je moeder: alleen maar liefde <3

  10. Maris zegt:

    O Anouk, wat een leuk blogje dit. Mooi geschreven! ♥

  11. Mandy zegt:

    Wat heb je hem onwijs mooi en eerlijk ingevuld.. wauw!

  12. Wat ben je toch een prachtmeid. Van binnen en buiten <3

  13. Pingback: MJV - Tag, het overzicht - 24 Lentes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *